Radziłowskie zapusty: Kolorowy korowód żegna karnawał
Mieszkańcy Radziłowa w powiecie grajewskim wiernie strzegą zwyczaju, który rozbrzmiewa śmiechem i muzyką od dekad. Co roku organizują żywy pochód przez ulice miasteczka, kończąc w ten sposób hulanki karnawałowe. Ziabela i Jan – kukielne gwiazdy widowiska – prowadziły barwną paradę, a całość okraszały występy kapel z okolicy.
Korowód z tradycją: Od lat 60. do dziś
To zapusty radziłowskie w pełnej krasie – impreza wracająca na rynek w 2001 r. i nieprzerwanie trwająca 26 lat. Jak wyjaśnia wójt Krzysztof Milewski: „Nasza zabawa nawiązuje do dawnych obyczajów, kiedy młodzież paradowała z dwiema kukłami na drewnianym kole. Odwiedzali domy, przedsiębiorstwa, urzędy, zbierając datki i podarunki. Wieczorem wszystko lądowało na wspólnym spotkaniu w gospodarstwie. Jan i Ziabela uosabiają lekkomyślnych marnotrawców – przypominają, by nie marnować dóbr, lecz cieszyć się chwilą”.
Uczestnicy wspominają, że ich przodkowie żegnali karnawał identycznie, z tą różnicą, że w latach 60.-70. XX w. ciągnął pochód zaprzęg konny, a nie traktor. Ta forma powstała lokalnie na przełomie tych dekad i przetrwała mimo zmian czasów.
Atrakcje na żywo: Muzyka, stoiska i radość
Paradzie towarzyszą koncerty regionalnych zespołów, dodające pieprzu. Na bazarach Kół Gospodyń Wiejskich kuszą domowe specjały: pierogi, racuchy, kiełbasy – wszystko prosto z pieca i garnka. To nie tylko zabawa, ale smak Podlasia w najlepszym wydaniu.
Znaczenie zwyczaju: Więź pokoleń i tożsamość
W erze szybkich trendów radziłowskie zapusty to oaza autentyczności. Podtrzymują dziedzictwo, łącząc dziadków z wnukami – „Tak nasi starsi kończyli tłusty tydzień” – mówią uczestnicy. Zbieranie datków to nie chciwość, lecz pretekst do wizyt i rozmów, wzmacniający więzi sąsiedzkie.
Wójt Milewski dodaje: „Robimy to z pasji do tradycji i radości życia. To lekcja umiaru przed postem, ale przede wszystkim święto wspólnoty”. Wydarzenie przyciąga tłumy z regionu, stając się wizytówką Radziłowa.
źródło: radio.bialystok.pl
